عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

40

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

وَ ما لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ و چيست ايشان را [ و چه رويست هرگز و چه جاى آنست ] كه عذاب نكند ايشان را ، وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ و ايشان خلق بر مىگردانند از [ مكه از آن ] مسجد با آزرم ، وَ ما كانُوا أَوْلِياءَهُ ايشان به آن [ مسجد ] كس نه‌اند ، إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ به آن [ مسجد ] كس نيست مگر موحدان و گرويدگان ، وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 34 ) لكن ايشان بيشتر نميدانند . وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ و نبود [ بروزگار ] نماز ايشان [ كه ميكردند ] ، عِنْدَ الْبَيْتِ نزديك خانه ، إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً مگر صفير زدن و آواز دست آوردن و دست‌زدن ، فَذُوقُوا الْعَذابَ ميچشيد عذاب ، بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ( 35 ) به آنكه كافر شديد . إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا ايشان كه كافر شدند ، يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ نفقه ميكنند مالهاى خويش ، لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ تا برگردانند [ خلق را ] از راه خداى ، فَسَيُنْفِقُونَها آن [ مالها ] نفقه كنند ، ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً پس [ آن نفقه ] ور ايشان تفريغ گردد و حسرت ، ثُمَّ يُغْلَبُونَ آن گه ايشان را باز شكند [ و كم آرد و غلبه كند ، ] وَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ ( 36 ) و آن گه آن كافران را بدوزخ رانند . لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ [ اين به آن كند ] تا حق از باطل باز پيدا بود ، وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى بَعْضٍ و باطل اهل باطل بر هم مىافكند ، فَيَرْكُمَهُ جَمِيعاً تا همه بر هم افتد توى بر توى ، فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ آن گه او را در دوزخ افكند ، أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ( 37 ) ايشان‌اند زيانكاران [ و نوميدان . ] قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا بگو ايشان را كه كافر شدند ، إِنْ يَنْتَهُوا اگر باز ايستند [ از كفر ] ، يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ ايشان را بيامرزند آنچه گذشت ، وَ إِنْ يَعُودُوا و اگر [ بكفر بايستند و بحرب ] باز گردند ، فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِينَ ( 38 ) برفت و روان گشت آنكه پيشينيان را بود از سرانجامها . وَ قاتِلُوهُمْ و كشتن ميكنيد با كافران ، حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ تا آن گه